corner
 
   Klankbord
corner
15 februari 2016 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Eenzaamheid / Verdriet / Zelfmoord





Mijn klankbord is vervaagt met de wind.
Kan ik dit nog een keer aan?
Verkrampt van geestelijke pijn..
afgebrokkeld stuk voor stuk..
Ik moet leren om los te laten.

Liefst verdwijn ik, vervaag ik.
Zonder iemand pijn te doen, weg te zijn.
Opgeven heeft nog nooit zo aantrekkelijk geklonken.

Teneergeslagen, tranen, stilte.
Ik zou willen schreeuwen, schreeuwen tot ik geen stem meer heb.
ik zou willen slaan, slaan tot ik leeg bloedt.
Verzwakken tot de lichamelijke pijn erger wordt dan de geestelijke pijn.

Waarom kan ik niet alleen zijn?
ik houdt mij altijd vast aan dat klankbord.
Mijn klankborden gaan steeds weg.
Verwachtingen te groot, inzet te hoog.

Mij niets voelend, wie ben ik nog?
Ik geloof dat ik nooit geweten heb wie ik ben.
wat ik wil, wat mijn doel in dit leven is.

Waarom ben ik geboren?
Wat is het doel dat ik er ben?
Mijn rode lijn, mijn klankbord..
het is verdwenen en ik weet niet meer hoe verder.






- Animola_* -

Gecontroleerd door: michris

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Animola_* vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 Abilio corner
Zondag, februari 28, 2016 15:08 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
zolang je alles van je af blijft schrijven vervaagt dat gevoel van willen verdwijnen
op het moment dat je het het minst verwacht
verschijnt er een lichtpuntje
aan alles komt een eind
ook aan je rot voelen
sterkte!
 
 Pascal Janssen corner
Maandag, februari 15, 2016 20:41 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Lees je gedichten terug en je hebt je klankbord gevonden.
Tussen de vragen door, geef je namelijk ook al heel wat antwoorden.

Sterkte!

Greetzzz
Pasje
 
 Aquarel corner
Maandag, februari 15, 2016 20:29 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
De wanhoop is voelbaar in dit gedicht.
Het gemis is groot.
Een leegte die je op jouw eigen wijze moet zien te vullen, zodat je je weer waardevol voelt.
Eventueel met (professionele) hulp.
Liefs, Aquarel
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy