Pure Agony
16 augustus 2003 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
IK / Dood / Verdriet

Dear God
What have I done?
I do not deserve this
But still you torture my soul
Cruelty is everywhere in this world
I canít stand anymore of this
You kill me from within
Consumed by pain I am
Why do I keep on going?
No longer I can cry
Emotions destroyed
Feeling less I am
Overwhelmed by it all
Yet I take on another burden
Listening to another problem
Helping the other of its pain
Why do I take all this on
Why canít I be hurt anymore?
Even though I consist only of pain
Did I reach the limit?
I do not wish to live on
Abandoning all, leaving all behind
My pain, my troubles, the cruelty
Nooooo, why do I even think like this?
I canít leave like this, I am no coward
My well-deserved suicide denied
I canít run from it, the others still live
What would happen to them if I die?
My burden passed on to others
They are unable to deal with it
I must live in pain for the happiness of others
But why, why am I the chosen one
God, why did you give me this gift?
Couldnít you have sent an angel?
An angel to take my place
Taking away my problems my pain
No human deserves to live like this
I look within myself still only pain
No one cares about me no one sees me
Until they have a problem
Visible I am then listening to it all
Still blinded to see my pain
They canít help it
They donít know me any other way
If they knew they wouldnít understand anyway
But I, I look deep into their eye
Through every shield
They canít hide it from me
I see what they donít want me to see
But also what they themselves do not see
When they look into a mirror they see a reflection
A reflection of themselves of how they look
I know better though, I know to look through that image
And when I look into that same mirror only pain is there to see
Reflecting a wretched tortured soul
Empty of every other meaning
Bringing happiness to others just to receive pain
Hoping that one day their happiness will make me happy
And then realise what I have done for them
The suffering that I have gone through just for them

- Melancholy -

Gecontroleerd door: christina


   Reactie op dit gedicht

Melancholy vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord nogmaals
Los de som op:
4 keer 4 =
Let op maximaal 499 tekens!


 Marten corner
Zaterdag, augustus 16, 2003 15:39 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Klinkt als : Ik trek mij het lijden van minn vrienden teveel aan.

Heb zelf ooit Psycho-pals gehad, die altijd problemen hadden en ik luisterde altijd zo goed. Totdat ik er zelf aan onderdoorging. Iemand heeft toen tegen me gezegd "Hoe kan jij anderen helpen als je jezelf niet kan helpen" Hoe kun je anderen vrolijk maken als je het zelf niet bent? Ik zelf ben bewust op de achtergrond gaan staan, gewoon observeren, niets doen. Kijken hoe het gaat als jij er niet bent. En wat ik gezien heb
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.

Sitemap overzicht - Privacy Policy