corner
 
   Moderne tijden (2)
corner
08 maart 2006 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Bewondering / Genegenheid / Huwelijk


paperassen, onthaal, boodschappen, boekhouding
't gezin rechthouden, heel 't beleid,
altijd maar juju en vooruit met de geit,
van 's morgens vroeg op post en in 't gareel,
stipt, ordentelijk, secuur, 't dagelijks ritueel,
een vriendelijk woord of glimlach viel eenieder ten deel,
met tijd en boterham
waren de kinderen met zorg grootgebracht
die had ze uit haar lenden gesneden
en met zachte hand gekneed tot een pracht,
geen enkel onverdroten woord komt over hun lippen,
daar kan menige opvoeder niet eens aan tippen,
hoe ze 't voor mekaar kreeg ?
't fijne recept van 'n vriendin, meid, moeder en minnares
deed alles op wieltjes lopen als 'n geoliede machine,
de radertjes pasten naadloos in mekaar ...

nu ze 't mens onmogelijke had gedaan
vele hoogten en laagten gekend,
soms verteerd met een stille traan,
sloeg de sfeer eensklaps om
en leek 't of ze 'n misdaan had begaan,
als 'n donderslag bij klare hemel,
vielen de harde dreigende woorden
die al de liefde van haar ondankbaar werk
en jarenlange inzet smoorden,
als 't kleur van een blad,
was hij opeens van dag op dag
totaal veranderd of was dat stress ?
hoe lang was dat proces bij hem al aan de gang ?
de man die ze ooit zo liefhad
en als 'n afgod met al haar inzet aanbad,
begon razernij uit te kramen,
ze kon niets meer goed doen,
de onvoldane rotzak begon naast de schoenen te lopen,
de schellen vielen van haar ogen,
als 'n wassen beeld zat ze als gegoten aan dat bureel,
versteend te staren naar cijfers en tabellen op 't scherm,
't leek haar of ze ineens aan haar stoel was geplakt,

in waardigheid ging ze heen,
als een heel grote dame,
en legde haar wapens neer zonder verweer
nog voor er één schot wer gelost,
op gevaar voor eigen leven...
als er geen liefde meer is,
voor wat moet je dan nog strijden ?
alleen uitstel van executie,
dat kan je 't best vermijden,
maar met haar verdween de spirit
uit 't bedrijf en 't gezin
om plaats te maken voor 'n opgedirkte del,
met veel wind en beroei en mollepoten,
tingeltangel, kak aan der gat en 'n hoop spel,
maar haar ziel blijft er wel rondwaren,
zoals 't bordje die ze stiekem aan de wang hing,
als afscheid bij haar vertrek,
dat was haar enigste geweldloos verzet :

' hier blaft alleen de hond '




( voor G. )


- XAVIER -

Gecontroleerd door: maria

       

   Reactie op dit gedicht
corner

XAVIER vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 miemeiske corner
Woensdag, maart 08, 2006 14:41 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
idd! heel leuk om lezen! geslaagd gedichje :)

x mie
 
 sunset corner
Woensdag, maart 08, 2006 10:51 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
*Opgestoken duim*
Chapeau.
Liefs, sunset
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy