corner
 
   Bittere Realiteit...
corner
07 augustus 2021 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Eenzaamheid / Genegenheid / Verwarring


Ik stap in mijn kamer, mijn georganiseerde chaos,
Kijk ik bedroefd om me heen, om de schade in waanzin
Die ik mijzelf heb aangericht, verhult bedroeft achter mijn gezicht,
Stopt mijn zin, mijn gedachte, mijn lichaam, schenk ik wat alcohol in,

Ik zou willen dat ik productief was, denk ik bij mijzelf
Terwijl ik langzaam de grip van realiteit verlies,
En mij zelf tegen mij zelf verantwoord dat ik niet gek benů
Zoek ik kracht in me om te veranderen waarvoor ik kies,
Is het de motivatie die ik ontzie van mijzelf,
Wordt ik weer depressief?

Het is een enge gedachte, te denken dat je alles op een rijtje hebt,
Terwijl de zinnen van mijn gedachtes van men bord vallen,
En ik mijzelf op eet aan alle voedsel van overdenkingen,
En ik mijn zinnen heb gezet op alle maatschappelijke verdringingen

Ik pas niet meer in jullie wereld,
Jullie passen niet meer in de mijne,
Ik zal jullie verlaten,
Ik zal me laten verdwijnen,

Nee ik zal niet plegen wat jullie denken,
Zo ernstig is het niet,
Ik denk alleen dat ik mijn eigen leven ga lijden
Ik denk dat ik niet meer welkom ben in jullie eigen,

Ik voel me gedissocieerd en niet meer in de juiste tijden,
Het gaat jullie goed, vereenzaamd zal ik blijven,
Iedereen leeft in de wereld van de liefde,
Vergiet ik mijn verdriet in zelfmedelijden en in hoop gedreven,
Voel ik mezelf weer zeiken om van alles en vergeet ik mijn liefste eigen drijven,

Ik weet niet wat ik wilde met deze gedachtes,
Of wat ik nou eigenlijk verwachtte,
Van mezelf en in dit leven,
Het is een lange weg, een lange weg van vergeven.

Misschien heb ik dit alles wel op mezelf gebracht,
Deze overvloed van emoties die ik probeer uit te schrijven,
Maar niet tot de juiste conclusie kom, boos op mezelf, boos op dit lijden,
Voor een ieder die ge´nteresseerd is hierin,

Het is tijd om te gaan na dit verhaal van wanordelijke gedachtes,
Ik zal jullie in orde verlaten en kijken waar mijn schip strand,
Waarschijnlijk zal ik niet gemist worden, mijn vrienden, compagnons aan de kust zijn kant,
Die schepen heb ik afgebrand,

Zal ik ooit weer helder voelen?
Zal ik mij ooit weer gelukkig zien?
Ik weet nooit wat ze eigenlijk met dat eeuwige geluk bedoelenů

Denk dat ik het nooit werkelijk heb gevoeld.


- Wouter Stam -

Gecontroleerd door: christina

       

   Reactie op dit gedicht
corner

Wouter Stam vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 Anneke Bakker corner
Zondag, augustus 08, 2021 18:14 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Ik krijg hoog kippenvel bij het lezen van dit schrijven en raak zelf bedroefd door jouw woorden.
Probeer de juiste hulp te vinden Wouter die jou helpt weer je eigenwaarde terug te winnen.
Blijf ook hopen want hoop doet leven, dat wens ik je van harte toe en veel liefde en geluk, je bent het waard.
Anneke
 
 september corner
Zondag, augustus 08, 2021 01:35 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Het bedroeft dit te lezen Wouter. Het is daarnaast vol gevoel en uit de diepte openhartig geschreven. Ik probeer juiste woorden te vinden. Wij weten vaak zo weinig van de echte innerlijke leefwereld van een ander of hoe rauw de eenzaamheid kan zijn. Hoe vast het kan komen te zitten. Ik heb respect voor je schrijven. Bewonder de openheid. Maar hoop dat je hier ook blijft? Zelf heb ik ondervonden dat een klein sprankel al helpt, iets van een verbinding voelen, een reikende hand en hart. Ik wens je dat toe.
 
 Dirk Hermans corner
Zaterdag, augustus 07, 2021 22:59 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Het leven is soms hard maar er zijn zeker ook mooie moment dat je moet je ook iedere dag aan werken zodat je leven in een passie kan beleven
 
 Clarice corner
Zaterdag, augustus 07, 2021 22:39 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
Er bestaat geen eeuwig geluk denk ik. Wel kleine momenten van geluk, van echte verbinding met mensen. Mensen die je graag ziet. Ondanks alles soms. Het gevoel dat je hen soms niet begrijpt of dat hun wereld niet de jouwe is. Het helpt niet je af te zonderen (ookal heb je daar misschien de neiging toe), juist in het elkaar raken kan je geluk ervaren. Het vergt wel moed om je daar soms toch nog voor open te stellen.
Ook niet denken dat anderen steeds gelukkig zijn.
Mooi openhartig gedicht, Wouter. Gts, Clarice
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy