Zijn vaal gezicht vol kinderdromen
spillebeentjes in een korte broek
net iets te klein om volwassen te zijn
net iets te groot voor de pubers van weleer
van kind tot man, een vage herinnering…
Opeens weggeslagen uit moeders schoot
geruild voor turbulente tienerjaren
heeft het spelen opgegeven, speelt nu het spel
van slecht gedraaide shagjes en wat bier
puistjes die het eens zo vale gezicht markeren…
Ach, het joch wat ik eens was, groeide snel
want het verleden kan je niet bewaren
maar een kind voor een moeder is nooit te groot
ze drenkt je aan haar borst ten einde dagen
van een kind tot man, haar tijd is gevlogen…
Maar als de dag haar voorgoed slapen laat
zijn mannen niet meer stoer en zo groot
de wanhoop en verdriet spoelt hun kelen
rijkelijk vloeien tranen over haar eeuwige rust
ze zijn dan even weer kind, zonder moederliefde…
| Bengelmans: | Dinsdag, januari 31, 2006 07:05 |
| mooi verwoord groet bengelmans |
|
| Fata Morgana: | Dinsdag, januari 31, 2006 00:44 |
| Heel mooi geschreven, dat wat mannen aan hun moeder bindt, ze blijven voor eeuwig haar kind, liefs Fata. | |
| Peter van Tiel: | Dinsdag, januari 31, 2006 00:41 |
| Geweldig, prachtig, mooi!!! Met bewondering gelezen! Slaap lekker, Peter. |
|
| Rien de Heer: | Dinsdag, januari 31, 2006 00:28 |
| Mooie tedere beeldende herinnering naar vervlogen tijden..... Groetjes, Rien. |
|
| maria : | Dinsdag, januari 31, 2006 00:23 |
| tedere herinner droef stilmakend broos ontroerend warme knuf met liefs, maria |
|
| Auteur: Jeffry | ||
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2006 | ||
| Thema's: | ||