"De deur staat open en ik mag niet naar binnen"
De hemel vloekt. Ik kijk niet terug.
Doof zijn de honden die nooit geboren werden.
Het is een vlucht om te denken dat niemand je begrijpt.
Ik lik mijn wonden, smeer het binnenwerk van jouw bedrijf.
Gul zijn de rijken. Aan de arme de behoefte.
Mijn gratis woorden uw verzekerd plaatsbewijs.
Laat de monniken en maagden maar komen!