Hunkering.

Hunkering lees ik
in veel gedichten
om dat te zijn wat er niet is ?
Zoveel omringt hen
in die zinnen
een roep rond alles wat ik mis.

Geluk beogen
in vergroting
dat uitgroeit in de dankbaarheid
van het bezit
van het vermogen
dat uitgespreid wacht in de tijd.

Men hunkert vaak
naar wat men meedraagt
zo ongemerkt , los van vergelijk
met al die and’ren
in hun rond gaan
als ik het zie, voel ik mij rijk.

Hunkeren naar iets
laat waarden vallen
van ’t eigen ik, van hoe ik leef.
Tv beelden prengen
in mijn ogen
van pijn, terwijl ik hoger streef.

Hunker naar iets
is juist dat schenken
aan de ander wat ik toch bezit.
Dat streven als
een ware hunker
dat geeft de vrucht met volle pit.
th