Met half betraande ogen
spaar ik de kruimels van weleer
teder bijeen in mijn handen
ik raapte kiezels, takjes en een veer
tussen zandkorrels en over paden
vond ik de stilte in mijn hoofd en hart
je laten verrassen door de volgende bocht
wat er achter ligt, iets dat je zintuigen tart
het ochtend roze dat aan de horizon gloort
de dauwdruppels op het lange gras
de schittering na een opkomende zon
ik duik wat dieper in de kraag van mijn jas
en al wat ik eens verloor onderweg
maar ook hetgeen ik nog zal tegenkomen
zal ik koesteren met volle overtuiging
als een kind zal ik blijven dromen
klokslag twaalf
wens ik jou
en allen die je lief hebt
een heel goed en
gelukkig nieuwjaar