corner
 
   Altijd die vooroordelen!
corner
21 april 2009 Stuur e-mail Alle gedichten bekijken van deze schrijver
IK / Onzekerheid / School


Altijd die vooroordelen
Dat begint me nu echt te vervelen

Hoeveel stempels kun je iemand geven
Dit ben IK! Leer er mee leven

Ik heb het al geprobeerd net ze te zijn als jou
Maar dat is iets wat me nooit lukken zou

Ik heb geprobeerd zo goed mogelijk mee te doen
Maar wat ik ook doe ik voel me altijd de oen

Ik werd toch niet serieus genomen
Ik zou er toch nooit tussen komen

Ik begon ze te bestuderen
Ik wou van hun gedrag leren

Ik bekeek alle leerlingen eens heel goed
Maar ik zou niet weten waar ik beginnen moet

Het lijken groepjes klonen die er lopen
Ik kan me niet eens meer voorstellen daar op te hopen

Om net zo te zijn als hun
Het is iets wat ik mezelf niet gun

Al die trutjes met hun hakjes en make-up
Met een verwaande houding hoor je bij de club

Ik zal altijd anders blijven en dat heb ik geaccepteerd
En daardoor is mijn manier van denken zo gekeerd

Ik geef nu toe aan mijn echte smaak
Eerder negeerde ik het vaak

Kocht iets aparts maar droeg het dan niet
Het is iets wat mijn onzekerheid niet toeliet
Maar nu is het anders, draag ik dat korset
Het is niet meer de mening van anderen waar ik zo op let

Maar naar wat zwarte kleding en het verven van mijn haar
Hadden meer mensen hun woordje klaar

Ik word steeds meer Gothic
Maar in die kleding van jullie heb ik het gevoel dat ik stik

Ik ben niet Gothic of Emo of Punk
En heb ook niet opeens een grote dunk

Misschien doe ik het bewust
Misschien wil ik dat de starende ogen zich nu op mijn kleding rust

Dan is het niet altijd de manier is waarop ik loop
Maar gewoon de kleding die ik koop

Dat is misschien wat makkelijker om te slikken
Dan dat ze altijd op mijn spierziekte zitten te mikken

Mijn kleding is iets waar ik zelf voor kies
Mijn ziekte is iets waar ik sowieso bij verlies

Ze kunnen daarover van alles zeggen
Maar hoe je dan langzaam een hekel krijgt aan je eigen lichaam is moeilijk uit te leggen

Dus misschien leef ik niet meer als voorheen
En voel ik me minder alleen

Maar er is iets wat ik niet meer wil
Het meisje zijn die verlegen is en stil

Want niemand beseft dan echt
Hoe je met je eigen gedachten vecht

Altijd maar nadenken voor je wat zegt en doet
Wat je doet is toch nooit goed

Dat kan zo vermoeiend zijn
Constant voel je je zo klein

Toch irriteer ik me eraan
Dat ze mij niet gewoon mijn gang laten gaan

Eerst is het me handicap en nu me manier van kleden
En voor beide is er niet eens een reden

Alleen het anders zijn!
Daardoor maken ze je klein


- 2friends -

Gecontroleerd door: benji

       

   Reactie op dit gedicht
corner

2friends vindt het leuk als je reageert op dit gedicht

Nog geen account bij de Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren
en laat gelijk een reactie achter.

Je schrijversnaam
Wachtwoord
Wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Los de som op:
4 keer 4 =
Bericht
Let op maximaal 499 tekens!

 


 lexx corner
Woensdag, april 22, 2009 08:53 Alle gedichten bekijken van deze schrijver
weg met de truttenclub! viva la farc! ja joh, dat eindeloze kledingprobleem. ik wor steeds meer verwijfd in mijn havani boxpakje met bretels.

cutaway, cutaway! :)
 
Vorig gedicht | Volgend gedicht

corner Auteursrecht
 
De gedichten die ingezonden zijn op de website van de gedichten freaks en e.v.t. toekomst projecten die gekoppeld zijn aan de gedichten freaks blijven te alle tijden eigendom van de feitelijke auteur van het gedicht. Zonder toestemming van de feitelijk auteur mogen de gedichten niet gebruikt worden voor andere doeleinden dan lezen op deze site en indien hier toestemming voor gegeven is door de feitelijke auteur het uitgeven van de gedichten door Gedichten-Freaks zelf. Mocht er sprake zijn van misbruik van de content en de gedichten die gepubliceerd zijn op deze site door wat dan ook dan zullen er hoe dan ook (in samenspraak met de auteur) stappen worden ondernomen.



Sitemap overzicht - Privacy Policy