Het vrije ijs?
Het koude blauw overheerst
de zwijgende ijsvlakte.
Scheve schotsen,
levenloze lucht.
Doch het zonnelicht blijft
meerdere maanden schijnen,
en zet het desolate land
in een gouden gloed.
De vrije ijsvlakte schittert.
Edoch, welke waarde heeft dit?
De zwakke Zon staart laag,
de gulden glans is slechts
een schamele schijn.
de zwijgende ijsvlakte.
Scheve schotsen,
levenloze lucht.
Doch het zonnelicht blijft
meerdere maanden schijnen,
en zet het desolate land
in een gouden gloed.
De vrije ijsvlakte schittert.
Edoch, welke waarde heeft dit?
De zwakke Zon staart laag,
de gulden glans is slechts
een schamele schijn.
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Woensdag, mei 08, 2002 19:59 |
| pffffffft Hugo, as usual maakt je pen me sprakeloos ... Sheena |
|
| pramodah: | Woensdag, mei 08, 2002 16:09 |
| *Edoch, welke waarde heeft dit?* de waarde van het ijs zullen we maar eerst beseffen als het er niet meer is(te laat dus).......... pramodah |
|
| Hanneke Eirinn: | Woensdag, mei 08, 2002 10:18 |
| intens...je hebt de eenzaamheid perfect beschreven... | |
| free: | Woensdag, mei 08, 2002 09:47 |
| Antartica...of een droevig hart mooi geschreven liefs free ~(O)~ |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Hugo Serwy | 
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 08 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||