Bewondering
Bewondering
...Hé Stan...
mijn vriend werd jij de eerste dag
dat ik de opdracht kreeg
jou bij te staan waar nodig was
ik luisterde en zweeg
jij keek eerst bang en ongerust
toen ik jou ging bezoeken
jouw kamertje met rommel vol
papieren en wat boeken
je benen trillend, armen bevend
je had toen geen controle
je zat alleen en keek mij aan
achter de kast verscholen
je kroop als bultenaar in ‘t rond
je had nooit kunnen lopen
het speeksel vloeide uit je mond
je neus was uitgelopen
een grote tong die buiten hing
een vuile onderkin
maar ‘k zag je ogen glinsteren
de ondeugd zat erin
je tanden waren scheef en zwart
en spreken ging niet goed
je stootte enkel klanken uit
ik heb je toen gegroet
ik zei mijn naam en gaf een hand
daarna een lieve lach
de vriendschap was bezegeld
al vanaf de eerste dag
nu denk ik vaak terug aan jou
je had toch heel veel noden
maar altijd was je positief
met wat je was geboden
de laatste keer had jij gevraagd
of ik een lied wou delen
“wij zijn gezworen kameraden”
om ’t afscheid in te spelen
die laatste wens heb ik verhoord
al was er een beraad
ik gaf daarvoor mijn erewoord
jij was mijn kameraad
vergeten zal ik jou nooit meer
nog steeds ben ik verwonderd
en zelfs al leef je nu niet meer
ik heb je steeds bewonderd
hé Stan, je bent al jaren dood
maar ‘k laat je even weten
de vriendschap die je mij toen bood
zal ik nooit meer vergeten
Reacties op dit gedicht
| Ann Der: | Dinsdag, augustus 22, 2006 22:52 |
| Zoals hier iemand zei : ondanks de lengte leest dit supervlot. Mocht van mij nog meer. Nooit aan gedacht es een boek te schrijven...? Zou ik zéker kopen :-) grtjes Ann der | |
| shining star: | Zondag, juli 28, 2002 02:29 |
| wat mooi... Ik zou er haast jaloers op worden | |
| eclips: | Woensdag, juli 24, 2002 23:54 |
| nu versta ik waarom iedereen zegt een pracht van een waterval omdat t een pracht is ! er bestaan zulke vriendschappen en je ehbt mij hé liefs je dochterken xxxxxx |
|
| chiara32: | Woensdag, juli 17, 2002 22:50 |
| Echt een heel mooi en ontroerend gedicht. Ben blij te horen dat er nog echte vriendschappen bestaan. | |
| moonstar: | Zaterdag, juli 13, 2002 23:06 |
| prachtig | |
| free: | Vrijdag, juli 12, 2002 16:58 |
| heb weinig aan onderstaande freaks toe te voegen ja sommigen kan je nooit vergeten hoeft gelukkig ook niet...:) graag gelezen en k vindt t nog steeds jammer dat k je niet zie morgen liefs free ~(O)~ |
|
| Susanne X: | Vrijdag, juli 12, 2002 15:11 |
| Ontzettend droevig en ook weer heel erg mooi... | |
| No Name: | Vrijdag, juli 12, 2002 13:07 |
| heel erg mooi! ben er even stil van... |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, juli 12, 2002 13:04 |
| Erg ontroerend, Mooie Waterval! | |
| voske: | Vrijdag, juli 12, 2002 13:00 |
| Je hebt het thema zeer nuttig aangewend M.. 't is iets bijzonders mooi geworden voor een bijzonder mooi mens. liefs,voske |
|
| charly: | Vrijdag, juli 12, 2002 12:14 |
| heel ontroerend inderdaad, mooi, |
|
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, juli 12, 2002 11:54 |
| ontroerend mooi Waterval.. | |
| Koelemij, Harold: | Vrijdag, juli 12, 2002 11:46 |
| een waterval aan bewondering sjappo topper hou het vast Har (::) |
|
| Ana (stacia): | Vrijdag, juli 12, 2002 11:43 |
| Dit is waarlijk schitterend en leest ondanks de lengte supervlot. liefs ana |
|
Over dit gedicht
| Auteur: waterval |  
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 12 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||