de spiegel lacht
DE SPIEGEL LACHT,
het is net of hij wacht.
tot ik weet wie ik ben,
en mezelf herken.
DE SPIEGEL LACHT,
ik voel zijn kracht.
ik weet wat hij wil,
en word even stil.
DE SPIEGEL LACHT,
en fluistert zacht.
doe weg die schijn,
bij mij mag je jezelf zijn.
DE SPIEGEL LACHT,
zijn taak volbracht.
hij wist mijn ziel te bereiken,
want uiteindelijk zijn we gelijken.
§linda§
het is net of hij wacht.
tot ik weet wie ik ben,
en mezelf herken.
DE SPIEGEL LACHT,
ik voel zijn kracht.
ik weet wat hij wil,
en word even stil.
DE SPIEGEL LACHT,
en fluistert zacht.
doe weg die schijn,
bij mij mag je jezelf zijn.
DE SPIEGEL LACHT,
zijn taak volbracht.
hij wist mijn ziel te bereiken,
want uiteindelijk zijn we gelijken.
§linda§
Reacties op dit gedicht
| -Rosa-: | Vrijdag, april 08, 2005 17:21 |
| Moraal van het verhaal ontvangen. Mooi! |
|
| Susanne X: | Zaterdag, juli 13, 2002 11:01 |
| Eigenlijk is de spiegel een klein steuntje in de goede richting. Heel mooi verwoord! | |
| friedel: | Zaterdag, juli 13, 2002 10:55 |
| prachtig!!!! | |
| Koelemij, Harold: | Zaterdag, juli 13, 2002 00:50 |
| :0) | |
| voske: | Zaterdag, juli 13, 2002 00:48 |
| Die themagedichten zijn aan jou goed besteed Linda,je doet dat voortreffelijk. Groetjes,voske |
|
Over dit gedicht
| Auteur: linda vangheluwe | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 13 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||