oud en vergeten
ze is 85 jaar,
en helemaal alleen..
haar gezondheid gaat achteruit,
ze kan nergens meer heen..
haar rimpelige hand,
droogt haar eigen traan
ze ziet mensen gelukkig zijn
daar, van achter haar raam..
verder ziet ze geen mens,
hoort ze geen lach..
ze is alleen..de hele dag..
elke dag, elke nacht..
nooit iemand die op haar wacht,
nooit iemand die even belt,
nooit iemand die haar iets verteld..
een heel leven geleefd,
haar eenzaamheid doet zo'n verdried..
maar zij is daar..alleen..
niemand die haar hoort of ziet..
MS
en helemaal alleen..
haar gezondheid gaat achteruit,
ze kan nergens meer heen..
haar rimpelige hand,
droogt haar eigen traan
ze ziet mensen gelukkig zijn
daar, van achter haar raam..
verder ziet ze geen mens,
hoort ze geen lach..
ze is alleen..de hele dag..
elke dag, elke nacht..
nooit iemand die op haar wacht,
nooit iemand die even belt,
nooit iemand die haar iets verteld..
een heel leven geleefd,
haar eenzaamheid doet zo'n verdried..
maar zij is daar..alleen..
niemand die haar hoort of ziet..
MS
Reacties op dit gedicht
| westerhof: | Maandag, juli 29, 2002 23:07 |
| zeer mooi gedicht! Liefs Johanna | |
| linda vangheluwe: | Vrijdag, juli 19, 2002 00:57 |
| mooi verwoorde realiteit. liefs linda |
|
| Sheena: | Vrijdag, juli 19, 2002 00:44 |
| intens prachtig verwoorde eenzaamheid ... Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: m.s | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||