zij
zij
de glans in haar ogen
die haar tranen wist te drogen
door te zijn wie ze was
en de wereld bekeek met haar lach
door de hemel,de aarde en de mensheid te vergeven,
wat hier gebeurde, wat hier was
haar tempel an haar gedachtens bleven vrij
ze had haar leven ervaren, zoals zij dat wou,ze was blij
daarom viel ze mij op, want haar ogen en haar blik keken ook zo naar mij.
de glans in haar ogen
die haar tranen wist te drogen
door te zijn wie ze was
en de wereld bekeek met haar lach
door de hemel,de aarde en de mensheid te vergeven,
wat hier gebeurde, wat hier was
haar tempel an haar gedachtens bleven vrij
ze had haar leven ervaren, zoals zij dat wou,ze was blij
daarom viel ze mij op, want haar ogen en haar blik keken ook zo naar mij.
Reacties op dit gedicht
| jezzica: | Vrijdag, juli 19, 2002 14:37 |
| heel erg mooi kuz jezzica |
|
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, juli 19, 2002 14:18 |
| lief :) | |
| MayadeBij: | Vrijdag, juli 19, 2002 14:02 |
| Mooi! | |
Over dit gedicht
| Auteur: aquarius | 
|
|
| Gecontroleerd door: klitty | ||
| Gepubliceerd op: 19 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||