DE ZWIER WAARMEE JE DANST
de zwier waarmee je danst
je bent een goed acteur
in je ogen spiegelt leven
je gebaren zijn heel groot
van koningin tot goot
je lijkt je ziel te geven
je maakt je op
met zorgen van een ander
je kleedt je aan met jeugd
omdat je nooit verandert
is spelen je grootste deugd
de zwier waarmee je danst
verzacht de hardheid
van de dagen, de lach
waarin jij je steeds hult
maskeert de eigen schuld
jij bent en wij acteren
wanneer gaan wij
dat spelen eens proberen
we zijn geen achtergrond
ook wij hebben een mond
wil melker
30/07/2002
Reacties op dit gedicht
| Cindyv2: | Dinsdag, februari 17, 2004 18:13 |
| Hoi Wil, zoals je ziet verdwenen op gedicht.nu en verschenen op gedichten-freaks :) Leuk je hier te treffen..en blijf met plezier je kunstwerkjes lezen Liefs Cin |
|
| DrieGeetjes: | Dinsdag, juli 30, 2002 22:40 |
| Ik ben schuldig...!!! *pruil... snuif... snif... DIKKE krokodillentranen* Jo... ;o(x *VETTE KNIPOOG!!!* |
|
| DrieGeetjes: | Dinsdag, juli 30, 2002 22:38 |
| Zo! Nu zal ik eens een goede kritiek verzinnen! Mmmmm... Ff denken, Wil... Moment... | |
| wijnand....: | Dinsdag, juli 30, 2002 20:37 |
| en ik acteer mee in dit gedicht misschien heb je ook al wel een bepaalde rol voor me in gedachte Prachtig gedicht |
|
| wil melker: | Dinsdag, juli 30, 2002 17:24 |
Paul, je hebt gelijk. Voor mij zijn die zaken een beetje vastgeroest. Dank. Het resultaat is onderstaand: de zwier waarmee je danst je bent een goed acteur in je ogen spiegelt leven je gebaren zijn heel groot van koningin tot goot je lijkt je ziel te geven je maakt je op met zorgen van een ander je kleedt je aan met jeugd je haar wordt minder maar spelen blijft je grootste vreug |
|
| Albrecht Paul: | Dinsdag, juli 30, 2002 15:09 |
| Die 'omdat je nooit verandert' valt moeilijk, kan op voorgaande en op volgende regel slaan. Maar niet op beide. Geen mooie doorloper, hier. 'eigen schuld' is alweer zo'n katholiek melkeriaans gegeven. Valt wat zwaar uit. Maak dat wat breder: maskeert een oude schuld Leuk, die omkering op het eind. Doet me denken aan I.M., waar Palmen over Meijer zegt: je wordt pas echt, als je een microfoon vast hebt. |
|
| lenore: | Dinsdag, juli 30, 2002 13:51 |
| Hmmm,deze woorden zijn te mooi om verfilmd te worden,ze zouden de beelden niet vinden... niets is mooier dan je eigen verbeelding. kusjes Lotte |
|
| viv: | Dinsdag, juli 30, 2002 13:28 |
| De "wil" is er vast wel;) Groet! Viv |
|
| Swanheart: | Dinsdag, juli 30, 2002 11:41 |
| heel mooi wil en nog een prettige dag verder kus mariska |
|
| eddy daemen: | Dinsdag, juli 30, 2002 11:14 |
| grrrrrrrouwn maya ikke de leeuw , de spelen zijn geopend, | |
| Koelemij, Harold: | Dinsdag, juli 30, 2002 11:04 |
| tussen de schuifdeuren van het leven een gemaskerd bal |
|
| Ana (stacia): | Dinsdag, juli 30, 2002 10:11 |
| Toch maar lekker mee plopdansen met ons de volgende meeting ? Knap geschreven, Wil, vooral het derde couplet. liefs ana |
|
| free: | Dinsdag, juli 30, 2002 10:03 |
| schitterend mooi....... wanneer is de priemiere...? doe de gordijnen maar open liefs free ~((O))~ |
|
| MayadeBij: | Dinsdag, juli 30, 2002 09:51 |
| Zozozozozozozo, is dat zo, Meneer Melker???? Trek die scheur maar open dan, zou 'k zo zeggen! Fijne dag, hmmhahaha, de spelen zijn geopend! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: caroline | ||
| Gepubliceerd op: 30 juli 2002 | ||
| Thema's: | ||