De zon straalt door het huis
Alles is aan de kant, geen troep te zien
Maar toch, ik voel me niet meer thuis

De zon heeft voorheen ook wel met meer charme de kamer in geschenen
Waarom is alles nu toch donker grauw en kaal
Is dan al het mooie in ene verdwenen?

Ik pak koffie, steek een sigaret aan
Ik kijk naast me, zie mijn spiegelbeeld
Ik zie me zelf trillend, bleek, en vol verdriet in die grauwe kamer staan

Hoe kan alles binnen een paar minuten zo anders zijn
Mijn hele leven staat op zijn kop
Ik voel me beroerd, en zo vreselijk klein

Ik loop naar buiten misschien is dat wel fijn
Maar nee, ik zie alleen maar mensen fietsen en praten
Ik voel me zo alleen, zo eenzaam met al die pijn