Wanhoop in de mist
het gaat hier niet om jou alleen
maar om ons en ons bestaan
onze foto's zijn geruild
mijn handen zijn niet eens verbrand
een film van nutteloos geweld
boeit de zaal zelfs tot stilzwijgen
haar lach glittert nu nog steeds
in de donkere nacht
ik zou wel kunnen smelten
als een vogel voor de zon
ik weet niet wat te doen
ik weet niet waar ik heen moet
een gevangene zoekt zonder doel
zijn steun in vals geloof
't is niet de liefde die het doet
maar het bijgeloof is zo groot
wonderbaarlijk uitgedoofd
en achterbaks tot dit bestaan
zegt je verleden je soms iets?
Reacties op dit gedicht
| Laurens Windig: | Zaterdag, augustus 17, 2002 11:16 |
| Bijzonder Ja! | |
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, augustus 08, 2002 16:57 |
| erg mooi met 1 vleug droeflottigheid Sam.. | |
| -lonely-: | Donderdag, augustus 08, 2002 16:16 |
| haij haij, dit is echt een kaaai mooi gedicht!!! greetz -Lonely- loesje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Sam | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 08 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||