Die ene glimlach
Weggedrukt door het leven, als stenen verhard.
Blijdschap en vreugde als een vage herinnering
uit een lang verleden,
geen oog meer voor het heden.
Gerimpelde handen tastend naar liefde
in een veranderde wereld.
Een glimlach van een kind en de zon
verscheen aan de horizon van het heden.
Henk
Reacties op dit gedicht
| H.W.F. Banis: | Zondag, augustus 11, 2002 13:37 |
| Jammer dat het bijna onloosbaar is geworden | |
| Skippy980: | Zaterdag, augustus 10, 2002 17:25 |
| Mooi geschreven!Ik kon het goed lezen ;-) | |
| Hanneke Eirinn: | Zaterdag, augustus 10, 2002 14:38 |
| hmm jammer niet te lezen zo.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: H.W.F. Banis | 
|
|
| Gecontroleerd door: dodyke | ||
| Gepubliceerd op: 10 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||