Zomerse nachten
Loom en onrustig de dag weer gesloten,
wachtend op een kille bries.
Vol verlangen naar rust.
Een trein doorklieft de stilte
op weg naar nieuw leven.
Een droom van 'waar heen'
nestelt zich in het kussen van vrede.
Morgen gaan we op reis
in een wereld die we niet kennen.
Een kus als een ticket van rust,
en weer kwam de zon op.
wachtend op een kille bries.
Vol verlangen naar rust.
Een trein doorklieft de stilte
op weg naar nieuw leven.
Een droom van 'waar heen'
nestelt zich in het kussen van vrede.
Morgen gaan we op reis
in een wereld die we niet kennen.
Een kus als een ticket van rust,
en weer kwam de zon op.
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Donderdag, augustus 15, 2002 23:28 |
| met intens genoegen een stukje *meegereden* Sheen |
|
| Albrecht Paul: | Donderdag, augustus 15, 2002 23:06 |
| Heel fraai gezegd, die openheid naar het onbekende reisdoel. Het wordt telkens weer dag. En het vertrouwen slaapt tussen de betrokkenen. Heel teder, heel nabij. Die reis - dat kan net zo goed de dood zijn. Het doet er niet toe. Dat maakt dit gedicht juist zo 'draagkrachtig'. Graag gelezen. |
|
| Di Angeli: | Donderdag, augustus 15, 2002 21:35 |
| Mooi... | |
Over dit gedicht
| Auteur: H.W.F. Banis | 
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 15 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||