Logica,
Het fel bestreden verderf wordt me logisch
en verliest haar naam tussen de cellen.
De eerste fase van alles, ontkenning,
sterft in een klaarte:
Uiteindelijk begeer ik mijn begeerte
en de hare eerder dan het begeerde:
Zij.
Want al is ze de kroon op alle werk,
de tempel van mijn huizen,
elk zintuig en hun overstijging,
al is ze zo schoon nog,
toch nooit zo'n deugd als liefde,
die alzo enkel nog zwellen kan.
Reacties op dit gedicht
| PeterdB: | Zondag, augustus 18, 2002 22:54 |
| Filosofisch, mooi en knap geschreven | |
| ~Marina~: | Zaterdag, augustus 17, 2002 22:02 |
| zucht, hoe doe je dit toch telkens weer? ze blijven mooi... |
|
| free: | Zaterdag, augustus 17, 2002 18:04 |
| prachtig...... liefs free ~((O))~ |
|
| Sheena: | Zaterdag, augustus 17, 2002 14:47 |
| buigt even diep .... beeldschoon deze .. Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 17 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||