Beklemmende muren..
Beklemmende muren
die me omringen en beschermen
van het angstaanjagende leven
dat zich buiten afspeelt
Voel me alleen op deze wereld
in een leven vol met wezens
die ik niet kan begrijpen
en van wie ook ik
geen greintje respect
of begrip ontvang
Alleen ik
tussen mijn 4 muren
de enige plek
waar ik nu, ik kan zijn
in alle rust
alle vrede
en alle eenzaamheid..
Reacties op dit gedicht
| Robski: | Donderdag, augustus 22, 2002 11:59 |
| Kom over een klein jaartje maar naar een nieuwe wereld toe... ik zal je met open armen ontvangen en tot die tijd op de momenten van samenzijn verwennen en je geven wat je doordeweeks zoekt en vaak moet missen... Ik hou van je..!! *knufffffffffff* Liefs, je Robje |
|
| Camaris: | Donderdag, augustus 22, 2002 11:44 |
| Sprakeloos.... | |
| Sheena: | Donderdag, augustus 22, 2002 00:31 |
| ademloos .. Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||