Dank voor dank,
Ik bevraag haar welzijn uit bezorgdheid
en ze antwoord met complimenten. De onwil
om te spreken verwoord ze in mezelf.
Gepaaid, gevleid laat ik me zijn
om vijftien verschillende redenen,
allemaal verkeerd, voor haar of voor mij.
Een vrouw is ze tenslotte, en ik
te dom om te doen donderen. Ik ben
geen weerman, maar weer man met haar.
En daarom. Ik zie dubbel als ik lees
tussen de regels. Ik lees tegenspraak
zo te zien. En 'dank je' is mijn stomme respons.
Reacties op dit gedicht
| PeterdB: | Zondag, augustus 25, 2002 20:13 |
| Ik ervaar het net zo als Sheen hieronder beschrijft. Het lukt je steeds weer een gevoel op te roepen, al ben je niet altijd gemakkelijk te begrijpen. | |
| Hanneke Eirinn: | Zaterdag, augustus 24, 2002 14:37 |
| :) ik denk dat jij héél erg goed tussen de regels leest :) kus! | |
| Sheena: | Vrijdag, augustus 23, 2002 22:45 |
| oef, deze moet ik meermaals lezen, en juist dat is het briljante .... niet meteen, de essentie meekrijgen, maar wel het gevoel, als immer charly, een woordvirtuoos ... Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 23 augustus 2002 | ||
| Thema's: | ||