In de schaduw van de tijd..
In de schaduw
Van de tijd
Reis ik
Langs verre
Nooit ontdekte
Stranden
Waar ik eens
Mezelf vond
Maar de tijd
Die toen was
Is nu niet meer
En mezelf
Ben ik
Daarginder
Opnieuw
Verloren
Reacties op dit gedicht
| ardalan: | Woensdag, september 04, 2002 17:36 |
| mooi | |
| Robski: | Woensdag, september 04, 2002 14:32 |
| Sterkte lieverd... je vindt jezelf wel... misschien kijk je er al de hele tijd overheen, omdat je jouw stem niet laat spreken of aanhoort... als zij weer eens schreeuwen... Kijk wie jij bent, hoeveel verstandiger en hoeveel wijzer, omdat jij een ander bepaalde dingen niet eens aan wilt doen.. puur uit normbesef... iets wat zij nog niet eens hebben geproefd.. Zet je maar gewoon boven hen, zij staan echt niet op dezelfde schaal, eerder diep onder je.. laat dat ook meetellen in je |
|
| shelby: | Woensdag, september 04, 2002 14:16 |
| wow, mooi meid.. diepgang zit er zeker in.. erg mooi, kuss.. |
|
| bevertje: | Woensdag, september 04, 2002 13:56 |
| mooi en krachtig ik weet zeker dat jij jezelf weer vind!! Liefs, naomi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Toonie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 september 2002 | ||
| Thema's: | ||