geen
ik geloof niks meer
nog eens niet het zout in mijn tranen
die zovaak over mijn wangen rollen
omdat jij mij kapot hebt gemaakt
kon ik maar zeggen
laat me door de grond zakken
en nooit meer naar boven komen
kon ik maar tegen je zeggen dat je een lul bent
maar dat kan ik niet
ik hou nog van je
omdat je zo lief dee
alsjeblieft hou op met me te slopen
ga uit me leven
of doe weer zoals eerst
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: Isa | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2002 | ||
| Thema's: | ||