Techniek der liefde....

Eenzame uren in de wacht,
het klamme zweet op mijn voorhoofd,
onregelmatige slagen van m'n hart,
zielsverlangen met prikkelingen...
Wachtend bij de telefoon,
op een simpelweg signaal,
die mijn gevoelens zullen bevestigen,
maar zich helaas niet laat horen...
Mijn hand omvat een glas wijn,
menigmaal ingeschonken met de hoop,
de realiteit licht te ontvluchten,
een roes, die hopelijk dagen zal duren,
na een korte zin in verlangen,
"ik hou van jou......."

Geschreven door

Jeffry

Reacties op dit gedicht

Jeffry vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

Ria Overwater:	Vrijdag, september 06, 2002 15:25
Een roes die werkelijkheid moet worden? Jeff....waar ben je??? Liefs Ria

Over dit gedicht

Auteur: Jeffry
Gecontroleerd door: Firebolt
Gepubliceerd op: 06 september 2002
Thema's: [Angst] [Liefde]