EEN ZAADJE VER VAN HUIS
een zaadje ver van huis
gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
langzaam naar de grond gegleden
waar zijn wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren.
als verdienste schaduw sparend
vrienden en vriendinnen bij bosjes
bang voor een einde als klosjes
samen groeien naar een bos.
seizoenen schrijven in je schors
een kleuring, draaiend om je bast
de herinnering er netjes ingepast
het bos is laag gebleven
storm en tijd hebben hun tol gekregen
de oude eik, in al zijn statigheid, is
nog op zoek naar groene jeugdigheid
wil melker
08/09/2002
Reacties op dit gedicht
| Ria Overwater: | Zondag, september 08, 2002 16:45 |
| Gaaf..... Een jong groen blaadje? Liefs Ria |
|
| Jet van keken: | Zondag, september 08, 2002 15:19 |
| Heel erg mooi, Liefs jet |
|
| waterval: | Zondag, september 08, 2002 10:23 |
| dat moet vast een eik met een middlife-crisis zijn.....;-)) héél mooi.... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: caroline | ||
| Gepubliceerd op: 08 september 2002 | ||
| Thema's: | ||