| Steven Vermeulen: | Zondag, september 22, 2002 16:53 |
| inderdaad een pracht van een gedicht. Prachtig hoe jij de sfeer creëert die zo bij dit gedicht past... |
|
| arie: | Zaterdag, september 21, 2002 15:50 |
| Een ware doordenker Wil.. Dit is er weer één die tot nadenken aanzet liefs, Arie |
|
| Sheena: | Zaterdag, september 21, 2002 12:09 |
| diepzinnig op de vroege morgen ;-) Sheena |
|
| DrieGeetjes: | Zaterdag, september 21, 2002 11:32 |
| [... ik zoek de wereld bij elkaar gesprokkeld uit vergeten mijn spreken is geen loos gebaar wie leeft hoeft slechts te eten ...] Als ik je ooit eens een gedicht geschreven hebt, dan is HET deze wel.... Deze zat toch wel hééééél dichtbij... Mogguh, Wil! Mooi weekend! Jo. ;o)x™ |
|
| wil melker: | Zaterdag, september 21, 2002 08:24 |
wijnand..... iedereen heeft en leeft in zijn eigen wereld... De basis voor leven is weten waar je woont, vertrouwen hebben in je lijf, jezelf kennen en daarmee durven leven. Voor een aantal mensen gaat dat niet op. Die kennen zichzelf onvoldoende zijn niet vertrouwd met hun lijf wantrouwen het zelfs, zijn er bang voor, hebben er onvoldoende beheersing over, denken dat er meerdere in hetzelfde lij |
|
| wijnand.: | Zaterdag, september 21, 2002 08:16 |
| prachtig trouwens gaat dit gedicht over een spastisch iemand misschien heb ik het mis | |
| Auteur: wil melker | ||
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 21 september 2002 | ||
| Thema's: | ||