Ik heb veel pijn en verdriet.
Maar op mijn 17 de jaar dood gaan wil ik niet.
Ik voel me eenzaam en ongelukig.
Wat moet ik doen help mijn plzzzzzzzz.
Ik heb zelfmoord in mijn kop.
En die rot maar niet op.
Straks moet ik mijn ware liefde achterlaten.
Vul ik hem hart met gaten.
Met pijn en veeeeeeeeeel verdriet.
Dat wil ik echt niet.
Ik wil ook oud worden net als iedereen.
Maar dat kan ik niet en dat vind ik gemeen.
Maar ik heb geen keus ik wil in de hemel zijn en ik moet toch ooit gaan.
En ik wil niet langer meer op de aarde bestaan.
Ik zal mijn ware liefde nooit vergeten.
Dat wil ik met deze gedicht laten weten.
Het doet me veel pijn.
Dat ik straks zonder hem moet zijn.
Strooi de as over de zee.
Dan stroom ik met het water mee.

Schatje het spijt me heel erg dat ik je nooit de waarhied hebt verteld,ik ben verkracht en ik heb abortus laaten pleggen en ik wil de rest van mijn leven met mijn kind door brenggen in de hemel het spijt me heel erg.
Maar vergeet nooit dat er een meisje op deze aarde geleefd heeft en die heel erg veel van jou gehoudden heeft.

Ik wens je een mooie leven en heel erg veel geluk.
Het spijt me 1000.000 x dat wij sammen net langger kondden zijn.