gefluisterde schreeuw
uitdaging van cartooneken
Gefluisterde schreeuw
Vergeten in het verleden
opgelost in het niets
wat het geluk moest zijn
bracht enkel verdriet
Gezien als een sprookje
dat geen waarheid kent
frustratie brengt het hoofd op hol
met maar een zwak verzet
Een noodkreet verlaat de lippen
maar kan zijn volume niet vinden
alleen een schorre stem
als een gefluisterde schreeuw
Reacties op dit gedicht
| Zasan: | Dinsdag, september 24, 2002 17:41 |
| Angstaanjagend mooi. | |
| Cartooneken: | Zondag, september 22, 2002 21:01 |
| Prachtig geschreven.. En precies dat wat k bij de titel zelf in gedachten had ;-) Liefs Marthe |
|
| soesa: | Zondag, september 22, 2002 12:34 |
| heeeel moooooi! echt angstaanjagend! kus soesa | |
Over dit gedicht
| Auteur: louise | 
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 22 september 2002 | ||
| Thema's: | ||