Onzeker en bang
Kan ik het wel alleen?Spookt door mijn hoofd
Bang, bang, bang, gevoelens zijn verdoofd
Ik kan het voorkomen, ik kan het vermijden.
Maar wie gaat me nu echt van dit gevoel bevrijden?
Ik leun op anderen, ja dat voelt nu fijn,
maar het houdt me kind, het houdt me klein
Kan ik het wel alleen? Kan ik op eigen benen staan?
Bang bang bang, om alleen op pad te gaan.
Soms zijn er goede momenten, dan ben ik energiek,
om vervolgens toch weer bang te zijn voor paniek.
Wat houdt me afhankelijk, wat houdt me klein?
Ik zou zo graag zelfstandig willen zijn
Bang, bang, bang, gevoelens zijn verdoofd
Ik kan het voorkomen, ik kan het vermijden.
Maar wie gaat me nu echt van dit gevoel bevrijden?
Ik leun op anderen, ja dat voelt nu fijn,
maar het houdt me kind, het houdt me klein
Kan ik het wel alleen? Kan ik op eigen benen staan?
Bang bang bang, om alleen op pad te gaan.
Soms zijn er goede momenten, dan ben ik energiek,
om vervolgens toch weer bang te zijn voor paniek.
Wat houdt me afhankelijk, wat houdt me klein?
Ik zou zo graag zelfstandig willen zijn
Reacties op dit gedicht
| sunshine4you: | Zondag, september 22, 2002 19:17 |
| hey mandy, je moet van de momenten genieten dat je wel energierijk bent!! Het lukt je heust wel om zelfstandig te zijn, ik ken het neem dat van mij aan! Dikke kuzzz |
|
| Rep: | Zondag, september 22, 2002 18:22 |
| tuurlijk kun je dat m@ndy! liefs, Rep |
|
Over dit gedicht
| Auteur: m@ndy | 
|
|
| Gecontroleerd door: Dodo | ||
| Gepubliceerd op: 22 september 2002 | ||
| Thema's: | ||