Onderweg.
Onderweg.
Hart tegen hart
stort ik het mijne uit,
braaksel in je gezicht,
en niemand
die je haren vasthoudt.
Vezelig geslurp
van je gehoororgaan.
'T valt niet in goede aarden,
neen, de maandstond
heeft geen goud in de mond.
En mijn houden van en vasthouden
blijft in 't geniep
toch ovuleren;
multipliceren; ver-erotiseren;
en ja, ook, ja: redeneren.
Maar wat telt
- wie kan dat trouwens nog? -
in ons medogenloos konvooi, baken-loos,
is de beweging
die statisch onze handen slaat.
Reacties op dit gedicht
| MayadeBij: | Maandag, oktober 07, 2002 10:05 |
| Nuja, ik ovuleer ook liever in 't geheim dan in het openbaar, maar dit terzijde. Kus! | |
| PeterdB: | Zaterdag, oktober 05, 2002 23:17 |
| Ik heb het met bewondering gelezen, doch slechts ten dele begrepen | |
| NooR: | Zaterdag, oktober 05, 2002 21:23 |
| bitter | |
| flyingbabe: | Zaterdag, oktober 05, 2002 11:10 |
| knap geschreven | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 05 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||