NA-ZOMEREN
na-zomeren
het dwarrelt
drijft voorbij
vlijt zich neer
gestreeld door meer
het ritselt
lichte tonen
ronde stromen
in de wind
het kleurt
van geel tot bruin
het diepe rood
de naderende dood
wil melker
07/10/2002
Reacties op dit gedicht
| lenore: | Dinsdag, oktober 08, 2002 13:01 |
| het gaat precies over een blaadje van de oude eik... Ik kan het mis hebben maar het heeft wat weg van een raadsel,hgestreeld door poëzie. Mooi en zacht,graag gelezen... Kusjes Lotte |
|
| Roxette: | Maandag, oktober 07, 2002 23:14 |
| de zomer geniet even van haar verdiende rust... en gunt de herfst haar eigen pracht.... om daarna weer plaats te maken... liefs, Rox |
|
| aseos: | Maandag, oktober 07, 2002 14:08 |
| hmz weer die melancholische blik op de seizoenen, I like it:)! vooral de laatste strofe, beetje dramatisch zelf. Weer genoten bij het lezen, zoals altijd:)! kus soesa | |
| lejaeghere rudi: | Maandag, oktober 07, 2002 12:42 |
| De herfstverschijnselen op een andere manier beschreven. Heel mooi en toch weer een beetje triestig zoals het moet met dit gegeven. Groetjes. Rudi |
|
| moonrise: | Maandag, oktober 07, 2002 09:25 |
| sommige leren het nooit, n sommige verleren het nooit, jij bent de laatste zeker weten. weer een pareltje liefs moonrise |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 07 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||