Terwijl ik dit gedicht schrijf.
Weet ik dat ik niet overdrijf

Het verliezen van jou doet velen pijn
Toch weten we dat het zo moest zijn

Een lijdensweg met veel verdriet
We zagen je altijd als een sterke man dat vergeten we zeker niet

Hoe jij hebt gevochten tegen iets wat veel te sterk is
Een kracht wat ik en nog velen mis

Hoe ik jou heb bewondert is niet normaal
Toch heb ik het gevoel dat ik faal

Nooit kon ik de juiste woorden brengen
En mijn gedachten met jouw gevoel mengen

Moeilijk vond ik dat om precies het juiste te doen
Achteraf waren jullie al blij met een zoen

Ik weet nu dat je je gevoel niet alleen met woorden hoeft te zeggen
Soms met je gedrag en emoties hoef je al weinig uit te leggen

Het enige wat ik nu kan doen is huilen en denken waarom jij
Waarom sta je niet gewoon aan onze zij

Een persoon die altijd alles voor iedereen over had
En echt niet iemand vergat

Iemand die zoveel liefde had te geven
Waar iedereen zo goed mee kon leven

Ik wil je gerust stellen en je vertellen dat wij er altijd voor je gezin zullen zijn
En het leven verzachten zoals de vreselijke pijn

Voor het verlies van een geweldige man
Die wij hebben zien vechten hoe hard hij kan

We hebben nu vrede omdat je eindelijk je rust hebt gevonden
En we je hebben geholpen zoveel we konden

Lieve tinus we zullen je missen en nooit vergeten!

We houden van je!