IK HEB JE ZON BELOOFD
ik heb je zon beloofd
ik heb je zon beloofd
maar de stralen
breken in je ogen
tot een valse glans
woorden krijgen
nu geen kans
handen trekken
schaduw aan
ze boeien licht
waarheid kijkt
onaangedaan
vervuld van plicht
je vreet weer energie
omdat de verte
andere dingen ziet
geen rust om stil
te staan, je angsten
vallen anders aan
ga maar terug naar
wat je wilt vergeten
dromen doden waarvan
je niets wilt weten,
ga vergeven en dan rouwen
dan pas kun je van jezelf houden
wil melker
09/10/2002
Reacties op dit gedicht
| sundance: | Vrijdag, oktober 18, 2002 16:19 |
| een intens gedicht wil en heel erg mooi sun |
|
| aseos: | Donderdag, oktober 10, 2002 20:58 |
| mooie wijziging van de laatste strofe want het kwam op mij het zelfde over als op ana! Het wordt wel orgineel om te zeggen he, maargoed ik doe het toch "mooooi!";)! kus soesa | |
| NooR: | Donderdag, oktober 10, 2002 20:37 |
| Zo Wil, ben je er weer met je thelepatische superkrachten? Hoe blijf je toch schrijven wat ik denk?? xxx NooR |
|
| arie: | Donderdag, oktober 10, 2002 15:47 |
| Een mooi gedicht Wil met een zeer duidelijke inhoud. Ga maar terug naar wat je wilt vergeten.. Tracht met jezelf in het reine te komen en maak dan pas weer de stap voorwaards. Liefs Arie |
|
| jackyXXX: | Donderdag, oktober 10, 2002 15:31 |
| Voor mij weer een prachtig gedicht, met een glansrijk inzicht. Zonnige stralen die zich tot dit gedicht richten, zonder enkele verplichtingen. Mooi zoals altijd, in al zijn gaafheid. jackyXXX |
|
| wil melker: | Donderdag, oktober 10, 2002 15:01 |
Albrecht-Paul, dank je voor je reactie. Je helpt mij op de jouw karakteristieke manier en ik vind dat prettig. Ook voor Ana.. de laatste strofe is gewijzigd. Liefs wil ga met de zon naar wat je wilt vergeten dood de dromen waarvan je niets wilt weten, vergeven en dan rouwen, ga weer van jezelf houden |
|
| Albrecht Paul: | Donderdag, oktober 10, 2002 13:23 |
| Oeps, 'steelt' = 'stelt' | |
| Albrecht Paul: | Donderdag, oktober 10, 2002 13:22 |
| Het laatste couplet lijkt een afwijzing na de teleurstelling. Helemaal op het eind komt er dan een aanmaning om het beter te doen. Dat LIJKT alleen maar zo, want wie wens je toe terug te gaan 'naar wat je wilt vergeten'? 'Ga maar terug' geeft die indruk van afwijzing. Maar Wil lijkt eerder een uitzuivering na te streven, steelt een afrekening met het slechte geweten voor. Ik lees aldus: 'Ga toch terug... Dood de dromen...' En de laatste zin iets korter: 'om van jeze |
|
| wijnand.: | Donderdag, oktober 10, 2002 12:51 |
| Zal het mee doen rouwen en vergeven maar niet vergeten |
|
| Ana (stacia): | Donderdag, oktober 10, 2002 12:48 |
| Dat laatste stukje vind ik persoonlijk heel hard en vooral verwijtend aankomen, alsof het een keuze is die ze maakte. Qua schrijven is het prachtig en vlot maar ik blijf met een wrang gevoel achter. veel liefs ana |
|
| MayadeBij: | Donderdag, oktober 10, 2002 11:18 |
| Ja Harold, meisje Maya heeft zowaar een heuse winterslaap achter de rug (of was gewoon K-O gegaan, wie zal 't zeggen) En zie, daar schijnt de zon, inderdaad. Wie er meer van zichzelf houdt dan van de zon, handjes in de lucht aUb! Genieten maar van deze byzondere dag, Kus! | |
| blommeke: | Donderdag, oktober 10, 2002 10:18 |
de zon schijnt hier volop, dus, dank je wel, Blom |
|
| Wolfje: | Donderdag, oktober 10, 2002 08:54 |
| hoe rijk en mooi Wil liefs van Wolfje |
|
| Koelemij, Harold: | Donderdag, oktober 10, 2002 08:34 |
| goedemorgen heer Melker oeps zie ik nu vrouwe Maya ligt nog te rusten belofte maakt schuld dus kom maar met de zon |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 10 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||