En dat ik je mag missen.
En dat ik je mag missen.
Ik mis de kans om haar te missen,
het kan niet goed gaan zo.
En de natuur gaat haar gang,
en spuwt haar overtollig vocht,
op me neer.
En ik hoop maar,
dat onze rivier nooit uitmondt,
en dat de zon te kil is,
om ons te verdampen,
en dat de wapenen zwijgen,
en dat het kind niet sterft,
in de armen van zijn bacterie,
en dat zij evenwaardig mogen zijn,
hoe eigenaardig ook,
en ik hoop,
dat ze lang genoeg wegblijft,
opdat ik haar kan missen.
Reacties op dit gedicht
| flyingbabe: | Donderdag, oktober 10, 2002 16:56 |
| hmm 3de keer dat ik hem lees en weet niet echt wat ik er op moet zeggen maar vind hem mooi liefs, babe |
|
| MayadeBij: | Donderdag, oktober 10, 2002 16:03 |
| Ja, ik heb um inmiddels alweer een paar keer gelezen, en kan er geen zinnig woord op zeggen (hoewel; daaaaaag) (maar ik ga liever niet weg, vandaar) Kus terug. | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 10 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||