Jij roept
Je roept mijn naam
Zelfs over duizenden lichtjaren
afstand hoor ik je
De wind van de nacht
brengt me je gefluister
Zachtjes vallen je lieve woorden
op mijn trommelvlies
Wees even stil
Ik hoor je nu
Je roept me vanuit de donkere lucht
Je stem weerkaatst door de sterren
Je roept me in mijn dromen
We dansen samen in de sluimering
van mijn slaap
Ik ben in je armen
Ik voel je nu
Je roept me
Ieder moment van de dag
Afstand kan ons niet uit elkaar houden
Sinds het begin der tijden toen het lot
ons aan elkaar verbond hoor ik je al
en ik blijf luisteren
tot in de eeuwigheid plus nog een eeuwigheid
zolang jij mij blijft roepen
Zelfs over duizenden lichtjaren
afstand hoor ik je
De wind van de nacht
brengt me je gefluister
Zachtjes vallen je lieve woorden
op mijn trommelvlies
Wees even stil
Ik hoor je nu
Je roept me vanuit de donkere lucht
Je stem weerkaatst door de sterren
Je roept me in mijn dromen
We dansen samen in de sluimering
van mijn slaap
Ik ben in je armen
Ik voel je nu
Je roept me
Ieder moment van de dag
Afstand kan ons niet uit elkaar houden
Sinds het begin der tijden toen het lot
ons aan elkaar verbond hoor ik je al
en ik blijf luisteren
tot in de eeuwigheid plus nog een eeuwigheid
zolang jij mij blijft roepen
Reacties op dit gedicht
| sunshine21: | Donderdag, oktober 24, 2002 22:26 |
| wow de dame die dit in jou los heeft gemaakt, mag zich gelukkig prijzen. erg mooi |
|
| free: | Maandag, oktober 14, 2002 14:58 |
| schitterend......... liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dennis P | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 14 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||