Ik voel me zo moe en allen
ik heb echt geen zin in leren
eenzaa zit ik op mijn kamer
verlangen naar
die iemand.

Ik denk aan hem,elk seconde
ik zie hem in mijn dromen
ik wacht nog altijd op zijn brief
die maar ni wil komen.

Zo spijtig
dat hij zo ver van mij woont.
Zo spijtig
dat ik hem maar 6 uren zie.

Maar van die 6 uren
maak ik er dan ook het beste van
en daarna heel veel brieven sturen
waarop ik uiteindelijk geen antwoord krijg.

Ik mis hem zowat elk second
ik kan hem maar niet uit mijn hoofd zetten
maar nu is het grote probleem
ik durf het hem niet te zeggen.

Wat moet ik doen
ik zal het maar schrijven
'Ooh mijn vriend
Ik hou van je, I love you, Je t'aime!'