HOE


Nu ik in mijn eenzaamheid
Sluip in mijn gedachten
Mij een weg baan
Eventjes geniet van de fauna en flora
Met haar prachtige kleurenconcert
Tijdig een zachte bries
Voor mijn afkoeling zorgt
Die spanningen wegblaast
Mede mij het schrijven verplicht
Creëer ik mijn ruimte voor vrijheid
Rest mij nog de rust
Om morgen terug paraat zijnde
Zo U helpende handen
Te aanvaarden en door te zenden
Aan mijn naaste
Doch vergeet ik mijn ego niet

In de verte een trein raast over zijn rails
Negen vrienden gezellig praten
Een versnapering verorberen
Zalig aan hun frisdrank nippen
Blijf ik met mijn vraag
“Hoe kan het nu verder? “
Rustig zal ik het antwoord
Wel weten te vinden.