Troosteloos.
Troosteloos.
't Zijn al uren die de klok slaan,
van ouds her reeds.
De tijd zal het je leren.
Hij zal je leren: wachten, waken,
in verwachting van de vochtige dochter raken.
't Zijn al tranen die je wang branden
als de antwoordloze vragen.
Het verdriet is triester nog,
de weemoed moediger,
maar geen troost is dat, natte schat.
Reacties op dit gedicht
| Diablo: | Donderdag, oktober 24, 2002 20:50 |
| Damn, zo maak je iedereen troosteloos...Knap verwoord | |
| Sheena: | Donderdag, oktober 24, 2002 18:14 |
| de uitleg die ik aan dit gedicht geef, hou ik voor mezelf .. maar ik kan je wel zeggen, dat het iets heel gevoeligs diep binnenin mij heeft geraakt .... Sheen |
|
| free: | Donderdag, oktober 24, 2002 10:40 |
| mooi........ time is healer life is a teacher let the hurt go........ liefs free |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Cartooneke | ||
| Gepubliceerd op: 24 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||