zwart
alles wordt zwart
het wordt donkerder en donkerder om mij heen
ik ben in een diepe put gevallen
en kan geen geluk meer zien
geen glimlach kan mij nog raken
niets geraakt nog tot bij mijn hart
ik word blind
stilletjes aan blind
blind voor de geluk
blind voor de liefde
blind voor het leven
niemand geeft om mij
niemand
ik voel mij alleen
in een donkere diepe eenzame put
niemand kan mij hieruit halen
niemand geeft genoeg om mij
niemand
niemand kan mij helpen
het wordt donkerder en donkerder om mij heen
ik ben in een diepe put gevallen
en kan geen geluk meer zien
geen glimlach kan mij nog raken
niets geraakt nog tot bij mijn hart
ik word blind
stilletjes aan blind
blind voor de geluk
blind voor de liefde
blind voor het leven
niemand geeft om mij
niemand
ik voel mij alleen
in een donkere diepe eenzame put
niemand kan mij hieruit halen
niemand geeft genoeg om mij
niemand
niemand kan mij helpen
Reacties op dit gedicht
| aphrodite: | Vrijdag, oktober 25, 2002 19:27 |
| Er zijn zeker mensen die je willen helpen.Je moet alleen geholpen willen worden.Liefs xxx | |
| small sea: | Vrijdag, oktober 25, 2002 19:08 |
| nee, jij bent diegene die er uit meot klimmen, maar er zijn altijd mensen die je helpen , zonder hulp lukt het niet veel liefs joyce je kan altijd mailen |
|
| ~Marina~: | Vrijdag, oktober 25, 2002 19:01 |
| maar wat nu als er nou iemand is, die de naam niemand draagt... lees het eens op die manier... er is altijd iemand een schouder een lach sterkte, Marina |
|
Over dit gedicht
| Auteur: traantje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Frummel | ||
| Gepubliceerd op: 25 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||