ik weet nog goed... vroeger....
toen ging het slechter als nu...
en waarom voel ik me nu dan hetzelfde als vroeger ?
toen ik helemaal alleen en verlaten op dat bed lag...
in elkaar gekrompen ... en helemaal blauw...
met de tranen over mn wangen....
en dat allemaal alleen door jouw....
en met een koel verlangen.. naar echte liefde...
hoe konden jullie mij dit aandoen...
ik zeg tegen mezelf dat ik er overheen ben..
en dat ik het vergeten ben..
maar dat .. zoiets vergeet je niet..
je bent voor je hele leven getekend...
en toch.. nog steeds zijn er onnadenkende menzen..
wat denken dat ze iemand tegen hun wil in kunnen verkrachten.....
wat een stomme gedachte ....
hoe moet het nu verder met deze wereld.....