HAAR VINGERS GEVEN LENGTE
haar vingers geven lengte
mijn liefde speelt piano
ik zing haar melodie
zij speelt voor mij de echo's
van mijn ego's harmonie
ze riedelt monologen in een
nooit gehoorde samenspraak
is voer voor psychologen als
dissonant de stemming maakt
haar vingers geven lengte als
gevoel verstand te boven gaat
zij laat het leven zien zoals
het nergens ooit beschreven staat
wil melker
31/10/2002
Reacties op dit gedicht
| Steven Vermeulen: | Zondag, november 03, 2002 01:31 |
| gelezen met een glimlach om de lippen. fijn voor je. |
|
| Roxette: | Donderdag, oktober 31, 2002 21:03 |
| heerlijk..... ik ben stil en hoor de muziek van onbeschreven bladen... ze moet bijzonder zijn... liefs Rox |
|
| chanellps: | Donderdag, oktober 31, 2002 17:31 |
| Heerlijk !! Heb volop genoten. |
|
| flyingbabe: | Donderdag, oktober 31, 2002 13:03 |
| hm prachtig geschreven.. knuff, babe |
|
| Ana (stacia): | Donderdag, oktober 31, 2002 11:33 |
| Wil, Op 10 november moet ik een klassiek concert aan elkaar praten - mag ik dit hiervoor aub gebruiken (met naamvermelding, of course)? liefs ana |
|
| *Vlinder*: | Donderdag, oktober 31, 2002 10:50 |
| prach tig neergezet... |
|
| Wolfje: | Donderdag, oktober 31, 2002 08:36 |
| da's inderdaad héél mooi aan m'n beroep; het leven zien zoals het nergens ooit beschreven staat... deze psychologe heeft het alvast gesmaakt liefs van Wolfje |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 31 oktober 2002 | ||
| Thema's: | ||