Mensen zonder gezicht
Lachen zonder glimlach,
huilen zonder tranen,
berouw hebben zonder tonen,
wie durft zich nog te vertonen?
Wie durft zich te laten zien zoals ie is
met al zijn gebreken en mankementen,
met al zijn kunnen en zijn krachten..
we staan daar maar, zonder gedachten.
soms is het allemaal schijn, die vrolijkheid
en lachende gezichten, het verdrijft de tijd.
dit is de wereld van nu..niemand laat zich zien..
ze laten zich zien..maar dan zonder gezicht.
huilen zonder tranen,
berouw hebben zonder tonen,
wie durft zich nog te vertonen?
Wie durft zich te laten zien zoals ie is
met al zijn gebreken en mankementen,
met al zijn kunnen en zijn krachten..
we staan daar maar, zonder gedachten.
soms is het allemaal schijn, die vrolijkheid
en lachende gezichten, het verdrijft de tijd.
dit is de wereld van nu..niemand laat zich zien..
ze laten zich zien..maar dan zonder gezicht.
Reacties op dit gedicht
| louise: | Vrijdag, november 08, 2002 17:27 |
| eigenlijk zou iedereen zichzelf moeten zijn maar ja vrijwel niemand doet dat mooi geschreven liefs louise |
|
| troubles: | Donderdag, november 07, 2002 17:15 |
| tegenwoordig heb je weinig keus. het werkt in je nadeel als je jezelf blootgeeft | |
| Jacobs Ivan: | Donderdag, november 07, 2002 14:29 |
| mooi gedicht !! | |
Over dit gedicht
| Auteur: The Bandit | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 07 november 2002 | ||
| Thema's: | ||