wil melker vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Registreren en plaatsen

Anouck ( Almost me):	Woensdag, november 13, 2002 13:07
Hé Wil... Wat een wijze les dat je daar op het eind geeft. Ik geef je volkomen gelijk... Je beschrijft het zo liefdevol en zorgzaam, héél mooi. Liefs, Anouck

---

Basje :	Dinsdag, november 12, 2002 13:50
prachtig Wil... zorgzaam en teder... maz Bas

---

aseos:	Dinsdag, november 12, 2002 13:39
schitterend, zo'n moeilijk onderwerp heel erg mooi gedicht! Kus soesa

---

Albrecht Paul:	Dinsdag, november 12, 2002 12:55
Nota: die 'je' in mijn laatste regel betekent zowel 'jij' (Wil Melker dus) als 'men' (elke lezer met geduld en goed hart).

---

Albrecht Paul:	Dinsdag, november 12, 2002 12:44
Prachtig! Vanwege de klank is het fraai, maar als woord is 'onheus' (en 'onheus ervaren') teveel een eufemisme. De wijze les op het einde is op zich correct, maar valt de lezer koud op het lijf, helaas. Een beetje meer erkenning ware beter geweest. die blijft, zoals hij is geweest al sluit je af hoe je hebt geleden wees vooral zuinig op het heden Ontroerend, Wil. Je toont hier die voorzichtige genegenheid waarmee je beschadigde mensen opnieuw laat blo

---

jackyXXX:	Dinsdag, november 12, 2002 07:48
Zacht hoor ik dat kleine meisje huilen, met in haar verleden zoveel valkuilen. Nog zoeen lange weg te gaan, soms,ophoudend met te bestaan. Altijd zich alleen voelen, herinneringen kun je eenmaal niet wegspoelen. jackyXXX

---

Auteur:  wil melker
Gecontroleerd door:  Sheena
Gepubliceerd op:  12 november 2002
Thema's: [JIJ] [IK] [Eenzaamheid]