het was maandag
ik kwam na jou
ik stond aan station
in die ijzige kou
niemand te zien
niemand te horen
ik stond daar
al half bevroren

even later belde ik je snel
en zei,
je begrijpt het wel,
het gevoel dat ik
altijd zei
en dan ene zinneke
van,hou je nog van mij
ik zei dak het nog es
zo graag zou horen
maar neen
daar stond ik weer
half bevroren

jij vond het weer niet nodig
voor heel even
te zeggen hoeveel
je om me zou geven
dus daar stond ik dan weer
vanbinnen deed het zeer
geen schat te zien
geen enkele teddybeer
Ik wist ni dat je het ni wou
daar stond ik dan maar weer
in de kou


dan maar weer naar huis
in het donker , int station
ik wou da je me begrijpen kon
ik dacht,hij zal wel bellen
en te vrage hoe ik het op
het moment zou stellen
maar neen
geen telefoon
diep in mijn hart een koud gevoel
och je weet wel wat ik bedoel

al die maanden
al die nachten gewoon
op da één moment
zitten wachten
neen het hoeft ni meer voor mij
het loopt zo stilletjes voorbij
en ik denk nog steeds aan die toffe momenten
en hoop 1 ding
dat je nog aan mij zal denken



-voor mijn beste vriendin die het op dit moment zeer-
moeilijk heeft , meid hou vol en laat je
ni doen , dikke zoen van mij

BF for life