JIJ MIJN JONGENSDROMEN
jij mijn jongensdromen
ik zag je al
van verre staan
je trok me aan
als een magneet
je hield je hoofd
wat schuin
de schouders afgewend
een glimlach die me kent
handen waren warm
en je ogen koel
je liet mij zacht
het ijs ontdooien
ogen keken dieper
dan je mocht
ik voelde me verlegen
wist waarnaar jij zocht
we vonden in elkaar
wat nog niet was gekomen
ik zag je meisjeshart
jij mijn jongensdromen
wil melker
15/11/2002
Reacties op dit gedicht
| lenore: | Zaterdag, november 16, 2002 16:35 |
| Waarom komt dit mij zo damn bekend voor? Heb er zoveel over gelezen jammergenoeg zelf nog nooit zelf ervaren,... Ach ja ik ben nog zo jong,... Het leven moet voor mij nog beginnen misschien... Kusjes Lotte.......... |
|
| waterval: | Vrijdag, november 15, 2002 12:03 |
| je hebt goed gekeken....een meisjeshart veranderd niet....zonde dat de verpakking wat verouderd is maar ik hoop dat het er alleen maar interessanter op maakt....;-))) Héél mooi .... |
|
| jackyXXX: | Vrijdag, november 15, 2002 09:26 |
| Jeugd....keert wel eens terug in ieders gedachten, we wisten toen immers niet wat ons stond te wachtten. Verlegen herinneringen van toen, het gras zo mooi en nog zo groen. Op weg naar het pad van ouder worden, is kind zijn niet meer aan de orden. In ons hart nog die onvervulde mooie dromen, waar niemand anders aan kan komen. jackyXXX |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 15 november 2002 | ||
| Thema's: | ||