...
De woorden die jij zei
Galmen na in m’n hoofd
In een paar minuten tijd
Een vriendschap
Van het leven beroofd
Het vertrouwen dat ik je gaf
In een klap weggevaagd
Maar een voordeel is
Je hebt je eigen benen
Onder je lijf vandaan gezaagd
Om vergeven had je gevraagd
Misschien doe ik dat nog eens
Maar nooit meer zal het zijn
Zoals het eens was
Vergeten kan ik niet eens
Reacties op dit gedicht
| waterval: | Zaterdag, november 16, 2002 04:59 |
| vriendschap is mooi maar ook héél kwetsbaar.....vertrouwen is een belangrijk onderdeel..... héél mooi... |
|
| The Wizard Of Lightning: | Vrijdag, november 15, 2002 18:11 |
| ook niet doen ook.. een dikke verwarmende knuffel voor mijn loesje :o) |
|
| flyingbabe: | Vrijdag, november 15, 2002 17:42 |
| vergeten neej.. vergeven ja!! iedereen verdient vergiffenis knuff, babe |
|
| Iejoor: | Vrijdag, november 15, 2002 17:40 |
| Zoiets zul je ook niet vergeten nee, dat doet pijn...heel veel pijn. Daar wens ik je sterkte mee, Chiara. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: louise | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 15 november 2002 | ||
| Thema's: | ||