LATER KWAM DE EERSTE SCHADUW
Later kwam de eerste schaduw
Kom even zitten,
kom bij mij, wat dichterbij.
Ik moet je iets vertellen.
Nee, gewoon, iets over mij.
kom bij mij, wat dichterbij.
Ik moet je iets vertellen.
Nee, gewoon, iets over mij.
Ik heb vandaag gebladerd
in het boek herinnering.
Ik zag de foto's weer van vroeger
toen alles nog heel langzaam ging.
in het boek herinnering.
Ik zag de foto's weer van vroeger
toen alles nog heel langzaam ging.
Kijk, zie mij daar lachen.
Ik had plezier voor twee.
Alle dingen die er waren,
deden in mijn leven mee.
Ik had plezier voor twee.
Alle dingen die er waren,
deden in mijn leven mee.
Later kwam de eerste schaduw.
Foto's werden donkerder van kleur.
Alsof de zon niet wilde schijnen.
Ze ademen een andere geur.
Foto's werden donkerder van kleur.
Alsof de zon niet wilde schijnen.
Ze ademen een andere geur.
Ik weet nog wat er toen gebeurd is.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Ineens mocht ik geen kind meer zijn.
Ik moest mij richten op de toekomst.
Onzeker was ik en zo klein.
Het eerste fronzen van mijn voorhoofd,
strakke lijnen langs mijn mond.
Ernst moest spreken uit mijn ogen.
Belangrijk wat een ander vond.
strakke lijnen langs mijn mond.
Ernst moest spreken uit mijn ogen.
Belangrijk wat een ander vond.
Het kind in mij, dat wilde spelen,
gewoon, veel leuke dingen doen.
Weer onbezorgd kunnen lachen.
Helaas was er geen ruimte toen.
gewoon, veel leuke dingen doen.
Weer onbezorgd kunnen lachen.
Helaas was er geen ruimte toen.
Ik heb het maar in slaap gehuild.
Ben als volwassene gaan leven.
Het kind in mij is nog heel stil,
ik wil het ook zijn deel gaan geven.
Ben als volwassene gaan leven.
Het kind in mij is nog heel stil,
ik wil het ook zijn deel gaan geven.
Kijk,zijn blik is vrij,
verlangend naar de lucht.
Ik droomde met het kind in mij.
Daarna zijn we gevlucht.
verlangend naar de lucht.
Ik droomde met het kind in mij.
Daarna zijn we gevlucht.
De kleuren worden lichter,
De lach en zon zijn terug.
Deze zijn van de vakantie.
Ik lijk een kind, zo op mijn rug.
De lach en zon zijn terug.
Deze zijn van de vakantie.
Ik lijk een kind, zo op mijn rug.
Ik sluit het boek en kijk je aan.
we zullen niet meer dromen.
Spelen zoals kinderen doen,
we zullen het weer laten komen.
we zullen niet meer dromen.
Spelen zoals kinderen doen,
we zullen het weer laten komen.
wil melker
16/11/2002
16/11/2002
Reacties op dit gedicht
| Wolfje: | Dinsdag, november 19, 2002 20:17 |
| om te blijven lezen..... Wolfje |
|
| Steven Vermeulen: | Zondag, november 17, 2002 16:48 |
| gelukkig maar dat de foto's tegenwoordig in kleur zijn, he ! Kan je alles tot in de kleinste details bekijken... |
|
| jackyXXX: | Zaterdag, november 16, 2002 22:02 |
| Schaduwen uit het verleden, die in dit heden je niets meer kunnen geven. Een dichtgeslagen boek, want het volwassen worden loerde om de hoek. Vluchten uit de grote wereld is soms zo fijn, even van alle drukte,je gedachten heerlijk vrij zijn. Staarend naar die grote lege lucht, adem uitblazen uit een diepe zucht. Wegkruipen als alles teveel wordt, voel je vrij,het leven is al zo kort. jackyXXX |
|
| waterval: | Zaterdag, november 16, 2002 20:03 |
| Wie is hier de waterval???? "waauw"...... dit moet mijn dokter lezen,...hij kan het voorschrijven als medicijn.....;-))) |
|
| chanellps: | Zaterdag, november 16, 2002 18:43 |
| lieve wil, voel je vrij, blij en gelukkig als een kind zonder zorgen gekoesterd en geborgen... liefs chanelly |
|
| lenore: | Zaterdag, november 16, 2002 16:33 |
| Ach kleine rakker toch! Speel zoveel je kan,... Zo'n plaaggeestje als je bent! Ergens ben je nog altijd een klein kind,zoals wij allemaal denk ik ergens zijn... Goede avond nog My Lord ....... Kusjes Lenore |
|
| tiny blond: | Zaterdag, november 16, 2002 13:57 |
| heel mooi!! | |
| Jacobs Ivan: | Zaterdag, november 16, 2002 11:42 |
| prachtig hier heb ik van genoten !!!!!! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: DiAngeli | ||
| Gepubliceerd op: 16 november 2002 | ||
| Thema's: | ||