E nomine domina.
E nomine domina.
Zo gaat het nu,
zo zij het:
Ik noem je U,
genaamd mijn.
Ik roep en zend je uit,
kapitale letter,
te midden laaghartig
maar cruciaal getetter
van zij die men ze noemt
als ze zeggen,
zij die kuilen leggen.
Zo zeg ik:
Ik verhef je, U,
gulden ornament
voor het serpent,
maar mijn orakel, Mijn.
Levensadem der pijn,
het zijn op zich,
ik verhef je,
U,
In naam van de vrouw,
geen geest zo heilig, geen heer,
Sancta Sanctorium,
ik bid U, hoor hen niet meer.
Reacties op dit gedicht
| voske: | Dinsdag, november 19, 2002 16:58 |
| Schitterend charly.(Dat latijn bracht me weer even op de schoolbank bij de paterkes.) groetjes,voske |
|
| Sheena: | Dinsdag, november 19, 2002 15:53 |
| weerom in de stijl van de oude meesters, deze vrouw loves it ! Sheen |
|
| DrieGeetjes: | Dinsdag, november 19, 2002 15:42 |
| Ik blijf het een schitterend geschreven gedicht blijven, Charly! Jo. ;o)x |
|
| DrieGeetjes: | Dinsdag, november 19, 2002 12:53 |
| Een zéér mooie liefdesverklaring aan de (of één) vrouw, zien ik hier... WOW! Jo. ;o)x |
|
| lejaeghere rudi: | Dinsdag, november 19, 2002 12:13 |
| Heel goed, charly. In naam van de vrouw: een ode (?) of een juist het tegenovergestelde. Ik vind dat je het op beide manieren kunt lezen. Graag gelezen. Rudi | |
| wijnand.: | Dinsdag, november 19, 2002 11:58 |
| Komt gij soms uit de tijd van de Romeinen Fascinerend |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2002 | ||
| Thema's: | ||