ik zie je nog lopen
waarom dit afscheid zo koud
ik hoor het je zeggen
dat je niet meer van mij houd

een leven vol liefde
veranderde snel
je ziet geen toekomst meer
waarom ik dan nog wel

ik hoor de klok tikken
precies duizend keer sinds jij ging
je liet mijn hart vallen
waarna niemand het ving

verspreid over de vloer
zie ik nu alle stukken
ik hoor mijzelf denken
is het de moeite om te bukken

want zullen de wonden die jij achterliet
ooit nog wel helen
en zal ik mijn gelijmde hart
ooit nog met iemand delen

misschien...

want de klok zal altijd blijven tikken
ooit zal ik mijn pijlen weer durven richten
want voor het sneller kloppen van mijn hart
zal ik ongetwijfeld zwichten