Volle leegte...
Jij kan het niet zien,
maar ik kan het voelen,
de leegte die je achterliet...
Je ging weg,
zonder omkijken,
gewoon weg...
Je donkere ogen,
die me eens aanstaarden.
Je warme handen,
die mijn lichaam eens betastten.
Je zachte lippen die,
de mijne ooit kusten...
Het zijn allemaal herinneringen,
die nog lang niet verloren zijn,
nu jij weg bent.
Het is een achtergelaten leegte,
die toch vol is...
Weet gewoon dat ik je mis en nog steeds graag zie!
maar ik kan het voelen,
de leegte die je achterliet...
Je ging weg,
zonder omkijken,
gewoon weg...
Je donkere ogen,
die me eens aanstaarden.
Je warme handen,
die mijn lichaam eens betastten.
Je zachte lippen die,
de mijne ooit kusten...
Het zijn allemaal herinneringen,
die nog lang niet verloren zijn,
nu jij weg bent.
Het is een achtergelaten leegte,
die toch vol is...
Weet gewoon dat ik je mis en nog steeds graag zie!
Reacties op dit gedicht
| twijfeltje: | Zaterdag, november 23, 2002 14:56 |
| ik zit met hetzelfde gevoel... heel mooi geuit trouwens | |
| kwikstaart: | Vrijdag, november 22, 2002 21:28 |
| ik word er zelf heel droevig van ik zou het fijn als jij ook eens naar mijn gedicht ging kijen moet niet hoor!!!xxxxxjes elketje | |
| minni: | Vrijdag, november 22, 2002 20:28 |
| misschien zal hij wel het zelfde gevoel over jou hebben | |
Over dit gedicht
| Auteur: *P!tO€kE* | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 22 november 2002 | ||
| Thema's: | ||