Laat me niet alleen....
Laat me niet alleen....
Nee, ik huil niet meer,
nee, ik praat niet meer,
ja, ik vraag je om
naar me te kijken,
zie de spijt in mijn ogen,
ervaar de stilte als mijn excuus,
maar alsjeblieft
laat me niet alleen....
Nee, ik huil niet meer,
nee, ik praat niet meer,
ja, ik vraag je me aan te raken,
zachtjes voelen hoe jouw lippen
de mijne raken,
je hand door mijn haren
uren in je verlangende ogen staren,
en ik fluister toch: Je t'aime
ik smeek je....
Ne me quiette pas....
Reacties op dit gedicht
| marth: | Vrijdag, november 22, 2002 21:59 |
| how jong weet ge hoe mooi?! keep up the good work... xxx-jes beejb |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Rosalia | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 22 november 2002 | ||
| Thema's: | ||